ندارند ، براى استفاده از معارف قرآن كريم مجال بيشترى بدست مىآورند . در حديثى كه ثقة الاسلام كلينى در كافى « 1 » ؛ و محمد بن مسعود عياشى در تفسير خويش و فيض كاشانى در تفسير صافى نقل و روايت كرده‌اند ، رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلم فرمود : « آن گاه كه فتنه‌ها مانند پاره‌هاى شب تاريك ، بشما روى آور شود ، پس بر شما باد به قرآن چه قرآن شفيعى است كه شفاعتش ( نزد خدا ) پذيرفته است ، و بد گويى است كه خدا بد گويى آن را باور مىكند هر كس قرآن را پيش خود قرار دهد ، وى را بسوى بهشت رهبرى كند ، و آنكه قرآن را پشت سر گذارد ، او را بدوزخ براند . قرآن راهنمايى است كه بهترين راه را نشان مىدهد . تفصيل ( معارف ) و بيان ( حقايق ) و تحصيل ( ملكات فاضله ) در قرآن است قرآن كتابى است محكم كه ياوه بدان راه ندارد . آن را درونى است و برونى ، ظاهر آن حكم است و باطن آن علم ، برونش زيبا و درونش ژرف و رسا است . آن را ريشه‌هايى است ، و ريشه‌هايش را ريشه - هايى « 2 » . شگفتيهاى آن بشمار نيايد ، و غرائب آن كهنگى ندارد چراغهاى هدايت و روشنى حكمت در آن است ، قرآن هر كه را از راه درآيد ، دليل معرفت « 3 » است بيننده را بايد كه ديده را از تيرگيها پاك گرداند و با انديشهء پاك بپناه قرآن رود ، باشد كه از هلاك و بيچارگى برهد . چه با روح فكر دل بينا زنده گردد هم چنان كه سالك با چراغ روشن از تاريكيها عبور مىكند . بر شما باد كه خود را به خوبى ( از دامهاى - گمراهى ) برهانيد ، و ( در تاريكى و نادانى ) بيش نمانيد » قرآن مجيد داراى 114 سوره « 4 » و 6236 آيه و 77934 كلمه و 321250 حرف

--> ( 1 ) - ج 2 ص 598 - 599 ( 2 ) - خ ل : روشنيهايى و بر روشنيهاى آن روشنيهايى ( 3 ) - خ ل : دليل آمرزش ( 4 ) - يا 113 سوره بنا بر آنكه دو سورهء « انفال » و « برائه » يك سوره باشد يا 112 سوره ، بنا بر آنكه دو سورهء « ضحى » و « الم نشرح » يك سوره ، و دو سورهء « فيل » و « قريش » يك سوره باشد . يا 116 سوره بقول برخى كه ( بى جهت ) دو سورهء « فلق » و « ناس » را در مصحف خويش ننوشته‌اند . يا 116 سوره بقول بعضى كه خواسته‌اند دو سورهء غير منزل هم بنام « حفد » و « خلع » در مصحف خويش بنويسند !